Son zamanların ortalığı kasıp kavuran dizisi HEATED RIVALRY dizisini izlemeyen izlemese de duymayan duymasa da görmeyen kalmamıştır diye düşünüyorum kaldıysa da ekran süresi düşüktür herhalde :) İzlediğim en güzel Bl dramalarından biri oldu hatta ilk üçe girer benim için. Dizinin konusuna kısaca değinecek olursam birbirine delice rakip ve sevmeyen - öyle zannedilen- :) iki buz hokeyi oyuncumuzun aralarında yaşanan sıcak temaslar -baya sıcak ama- ve rekabete değiniyor:) Dizinin neden bu kadar çok viral olup sevildiğine dair ise birçok kişinin açıklamaları var buna oyuncuları da dahil. Bense bunun en büyük etkeninin dizinin bu kadar basit ama tüm çıplaklığı ve gerçekliğiyle seyircinin önünde yaşanmasına bağlıyorum. Diziye birçok kişi erkek karakterler arasında yaşanan bir ilişki olarak bakmıyorlar aslında çünkü bu doğası gereği anormal bir şey olarak görülmüyor en azından dünyada:) yani her izleyenin kendinden bir parça bulduğu, imkansızlığı, kavuşulabilen veya kavuşulamayan ya da o...
Son zamanlarda çokça sorguladığım bir konu, samimiyet! kimde var kimde yok gerçi somut bir şey değil ama insanlarla iletişim kura kura artık hızlı bir şekilde duygu düzeyinde geçen bir şey oldu.
İşin garip tarafı artık samimi insanların da samimiyetini sorguluyorum. Sırf travma yaşatan samimiyetsiz insanlar yüzüne güzel insanların da bu noktada sorgulamasını yapmak bazen vicdani rahatsızlık hissettirmiyor değil.
Bazı anlarda en yakınımdaki insanların hatta ailemin bile bana karşı samimiyetini sorguladığım zamanlar oluyor. Acaba diyorum bir çıkar için mi bu insanlar yanımda acaba benden bir şey bekliyorlar mı vs. düşünmeden edemiyorum ama sonrasında kendi kendime bu düşünceyi daha olumlu ve sağlıklı bir düşünceye dönüştürmeye çalışıyorum.
Ah bu düşünceler gerçekten akılcı olmayanı bazen yiyip bitiriyor insanı. Hele ki çok düşünen biriyseniz. Ben öyleyim çok düşünürüm her şeyi çok düşünürüm. Eskiden de böyleydim ama bir ara ne güzel bırakmıştım fakat son iki aydır çok fazla düşünüyorum ama bu her konuda olmaktan ziyade bazı konularda düşünürüm. Her şeyi düşünürdüm dediğim şey ise bazı konularda her şeyi düşünüyorum.
Çok zorladığı zamanlar oluyor. Bazen uyutmadığı, yemek yedirmediği, insanlarla iletişimi kesmesi gibi hiç istemediğim hem fizyolojik, hem psikolojik hem de sosyal anlamda olumsuz etkiliyor. Bu kadar abartılacak ne var demeyin ki bence beni aynı durumu yaşayanlar anlayacaktır. Hatta empati yapan herkes anlayacaktır diye düşünüyorum.
Hayatımda samimiymiş gibi davranıp samimiyetsiz çok insan oldu, son zamanlarda bile oldu bilmiyorum belki hala vardır ama umarım benim görmediklerim bir şekilde bana zarar vermeden anlar ve uzaklaştırırım ya da benden uzaklaşır çünkü anladıklarımı ben uzaklaştırdım ve kendime yaptığım en büyük iyiliklerden biri oldu. CANIM KENDİM GURUR DUYUYORUM KENDİMLE.
Buradan da söyleyeyim hazır konumuz samimiyetken. Samimiyetsiz insanlar umarım hayatınız boyunca yalnız kalırsınız kendi samimiyetsizliğinizi aynada bakıp kendinize gösterirsiniz çünkü hak ediyorsunuz.
Bu arada bu kavram nasıl algıladığınızla alakalı da bir durum. Örneğin kimine göre bazı insanlar her konuda samimiyetsizdir ve öyle nitelendirilir kimine göre bir ya da birden fazla konuda samimiyetsiz olunca samimiyetsiz etiketi konulur. Benim için insanlık, vicdan, merhamet, sevgi, saygı ve sadakat gibi hümanist konularda gram samimiyet hissetmezsem o insan benim için samimiyetsizdir. bazı insanlar var ama çok güzel oynuyor hiç belli etmiyor bazen bir hafta bazen bir sene bazen 10 sene sonra anlıyorsunuz ama bu sizinle ilgili bir şey değil kaşı tarafın bunu ne kadar iyi oynadığıyla alakalı bir durum o yüzden kendinizi suçlama gibi bir hatanın içine düşmeyin. Ben üzülüyorum ama asla bu konularda kendimi suçlamıyorum. Neyse canınız cehenneme.
Yaşadığım olumsuz olayları duygu ve düşünce şeklinde detay vermeden burada bu şekilde ifade edince çok rahatlıyorum. İnanın ki paylaştığım yazıyı 20 kişi okuyunca bile beni dinlemek isteyen 20 arkadaşım varmış gibi hissediyorum. Düşünsenize etrafında 20 insan var ve sizi dinliyor aslında az gibi görünse de ne kadar önemli bir şey. Ki çoğu yazımı ortalama 50-100 kişi okuyor ve bir şekilde kendimi okuyan kişilere açmak bana kendimi iyi hissettiriyor.
Hani isterim ki sizler de iyi değilseniz benimle iletişim kurabilirsiniz, belki yaralarımızı beraber sararız ne bileyim. :)
ah bu insanlar :)
YanıtlaSil